Maak uw keuze uit onderstaande cases:

Graphic Web-Systems B.V. (Clientstory)

Leverancier-afnemer
Chef – projectleider
Toetredend notaris
Maatschap specialisten
Maatschap notarissen

Toetredend notaris

Eén van de maten van een notarismaatschap belde mij op. Aanvankelijk was er overeenstemming over de toetreding van een notaris tot de maatschap. De maten en de toetreder bleken echter niet helemaal hetzelfde te denken over de uitgangspunten van die overeenstemming.

Men wilde eigenlijk nog steeds samengaan en ieder had al vrijwel onomkeerbare dingen gedaan vooruitlopend daarop. De emoties waren echter steeds verder opgelopen en praten was nauwelijks nog mogelijk. Allen wilden mediation, de afspraak voor de eerste mediationbijeenkomst werd gemaakt.

Tijdens dat eerste gesprek liepen de emoties soms hoog op als ieder zijn eigen verhaal vertelde over wat er was gebeurd. Doorgaan met wat men al langer probeerde – de ander overtuigen van diens ongelijk – bleek nog steeds niet te lukken. Dit leidde opnieuw tot frustratie. Ik liet hen hun zorgen en belangen uitleggen en onderzoeken. Dat gaf aanvankelijk nog meer onbegrip en emotie. Gaandeweg ontstond echter verbazing, nieuwsgierigheid en begrip. Aan het eind van het lange gesprek vroeg ik hen om naar huis te gaan met de vraag hoe zij zich de toekomst zouden wensen. Om hen daarbij te helpen gaf ik hen ‘huiswerk’ mee.

In de tweede bijeenkomst gingen ze verder op dit spoor, maar maakten ze weinig vordering; ze vielen veelvuldig terug in het verleden. Verder had niet ieder van hen de eigen belangen voldoende scherp zodat onderhandelen moeilijk was. Voorzichtig werd er een begin gemaakt met het bedenken van opties – mogelijke oplossingen –. Ze wilden immers voorwaarts; ‘tijd is geld’. Daarmee kwamen ze echter niet ver, omdat er niet bij ieder even veel vertrouwen was dat ze eruit zouden komen. Het lag ook wel voor de hand, legde ik hen uit, dat ze niet echt verder kwamen. Er was immers nog lang geen duidelijkheid over hun belangen, over wat er ècht speelde. Huiswerk voor de derde bijeenkomst moest dat helpen veranderen: waar was ieder afzonderlijk bang voor, wat waren hun zorgen, wat zat hen ècht dwars? Het was duidelijk dat de derde bijeenkomst erop of eronder zou zijn.

Toen ze tijdens dat derde mediationgesprek alleen maar verder van elkaar bleken te drijven, koos ik een andere benadering. Ik gaf hen in overweging om te stoppen en de samenwerking te beëindigen. Toen sprong iedereen op: dat niet! Er ontstond een sfeer van: “mouwen opstropen en oplossen die zaak!”. Alle energie werd vanaf toen gestoken in het vinden van oplossingen voor de belangrijkste zorgen van ieder. In korte tijd waren ze het eens over de hoofdlijnen van hun samenwerking. De details zouden ze later zelf invullen; de mediator hadden ze niet meer nodig!


Naar boven